Aglomeracje.

Jasienica wieś, która należy do województwa małopolskiego oraz leży w powiecie myślenickim.

Przez całą Jasienicę przepływa rzeka Jasieniczanka, która wpływa w Bysinkę. Najstarsi mieszkańcy mówią, że tejże rzece żyły raki i ryby – jednak dziś można spotkać tam sporadycznie żaby. We wsi bardzo mocno rozbudowano jest przemysł drzewiarski. Liczne tartaki, które znajdują się w Jasienicy są tego dowodem. Niemniej jednak w sołectwie można także zobaczyć: zakład stomatologiczny, zakład mechaniczny czy salon fryzjerski.
We wsi jest także przedszkole samorządowe i licząca około 150 uczniów szkoła podstawowa. Natomiast św. Anna jest patronką tutejszego kościoła.

Geneza Jasienicy to legenda po wdowie po Władysławie Łokietku – Królowej Zofii, która zleciła wykarczowanie lasu nad rzeką płynącą do dnia dzisiejszego (Jasieniczanka) i założenia tam wsi na prawie niemieckim. Henryk z Grochowic i Piotr z Woli byli pierwszymi sołtysami Jasienicy. Do 1945 roku Jasienica należała do książąt Lubomirskich.

Warto w Jasienicy zobaczyć niestety nieczynny już kamieniołom rogowców mikuszowickich, oraz będący na granicy z Rudnikiem popularnie nazywany “Diabelski Kamień“. Można także skorzystać z gospodarstwa agroturystycznego, które znajduje się w Jasienicy.

Naszą przygodę z powiatem wadowickim rozpoczynamy od miejscowości Izdebnik (małopolska). W przeszłości w Izdebniku bardzo słynna i popularna była wytwórnia alkoholi gatunkowych nazywana często fabryką wódek zdrowotnych – popularnie nazywane jarzębiaki.

Jednak wróćmy do do genezy nazwy Izdebnik. Włosko-rumuńskie słowo „istep” oznacza miejsce zamieszkania, osadę. A prawdopodobnie pierwszym sołtysem wsi był Wenceslaus de Isdibnik. Księżniczka saska Franciszka nabyła od rządu austriackiego Izdebnik oraz część starostwa lanckorońskiego. Podczas drugiej wojny światowej 70 gestapowców zostało zaatakowanych przez partyzantów.

Wracając jeszcze do słynnej na całą Galicję i resztę Austro-Węgier wytwórni alkoholi mamy złą wiadomość dla wszystkich tych, którzy chcieli by poznać smak czy recepturę tych znakomitych trunków. Jak mówią najstarsi seniorzy ze wsi, ostatni mistrzowie habsburskiej fabryki alkoholi swoje przepisy i receptury zabrali ze sobą na drugi świat.

Każdemu, kto odwiedzi Izdebnik dziś polecamy zwiedzić klasycystyczny zajazd Stara Poczta z przełomu XVIII i XIX wieków. Jeden z ostatnich zachowanych w Polsce tego typu obiektów. W historii właśnie w tym miejscu był postój furgonów pocztowych, dyliżansów i zmęczonych podróżnych. Warto jeszcze wspomnieć o kościel św. Małgorzaty, który pochodzi 1838-41.

Biertowice to wieś, która leży w Małopolsce w powiecie Myślenickim oraz w gminie Sułkowice. Biertowice to maleńka wioska, która mieści się na trasie Kraków – Wadowice oraz Kraków – Sucha Beskidzka. We wsi znajduje się kościół parafialny, który poświęcony został 2 maja 1992 roku. Kościół Matki Bożej Różańcowej wyświęcił Kardynał Franciszek Macharski.

W Biertowicach działa Ochotnicza Straż Pożarna jest także Szkoła Podstawowa. Warto również wspomnieć o znanym na całą okolicę miejscu imprez weselnych. Klaudia bo tak nazywa się dom weselny oferuje wiele imprez takich jak: wesela, studniówki czy osiemnastki.

W dzisiejszym artykule zajmiemy się wsią Rudnik leżącą w gminie Sułkowice, w powiecie myślenickim i oczywiście w województwie małopolskim.

Z zapisów historycznych można odczytać od czego pochodzi nazwa ‘Rudnik. Prawdopodobnie na przestrzeni XV i XVI wieku wydobywano w dzisiejszej wsi rudy żelaza. Kazimierz Lubomirski był ostatnim pełnoprawnym właścicielem wsi.

We wsi warto zobaczyć kapliczkę wzniesioną pw Najświętszej Marii Panny Szkapleżnej z roku 1895. Oraz Kościół Parafialny pw. Św. Maksymiliana Marii Kolbego. Rudnik jest tętniącą życiem wsią. Nie można tutaj się nudzić. Na jej terenie działają między innymi: Klub Sportowy LKS Rudnik, Zespół Pieśni i Tańca “Elegia“. W Rudniku także można znaleźć między innymi: Szkołę Podstawową, Gminny Ośrodek Kultury, OSP Rudnik, Bibliotekę Publiczną czy Restaurację Rezydent.

Jednak Rudnik najbardziej znany jest dzięki będącym na terenie wsi “Diabelskim Kamieniu“. Jest to mur skalny który ma prawie 30 metrów długości oraz 6 szerokości. Diabelski Kamień ma swoją własną legendę, którą przekazywano sobie z ‘dziada pradziada’, aż do dnia dzisiejszego.

Ostatnią wsią położoną w gminie Tokarnia, którą opisujemy jest Zawadka. Położona jest w województwie Małopolskim w powiecie Myślenickim.

Nazwa wsi prawdopodobnie oznacza miejsce, które jest bardzo trudno dostępne lub toruje po prostu przejście. W Zawadce obecnie mieszka około 230 osób. Niestety społeczność wsi z każdym rokiem jest mniejsza.
W 1625 roku pojawiały się pierwsze notki dotyczące wsi. Historia Zawadki jest niewątpliwie bogata. Jednak najważniejsze wydarzenia miały miejsce podczas okupacji niemieckiej. Tutejsza ludność starała się pomagać polskim i radzieckim oddziałom partyzanckim. 29 listopada w Zawadce zadomowili się Niemcy, którzy stoczyli walkę z odziałem partyzanckim. Uśmiercając kilka osób we wsi, a ostatecznie 4 grudnia 1944 Niemcy dokonali pacyfikacji Zawadki. Pomoc, którą obdarzyli mieszkańcy partyzantów została nagrodzona w 1946 roku. Zawadka została odznaczona Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.

Będąc w Zawadce koniecznie trzeba zobaczyć pamiątkę pacyfikacji wsi – obelisk. Odnawianą Kapliczkę na roli u Śmietany na Jaworzynach z 1869 r. oraz Kapliczkę a roli Mosny z 1940 roku.

Kolejnym sołectwem gminy Tokarnia jest Więciórka. Znajdująca się w Małopolsce w powiecie myślenickim wieś licząca około 500 mieszkańców.

Pierwsze informacje dotyczące Więciórki pochodzą z XVII wieku. Wieś należała w kolejnych czasach do starostwa lanckorońskiego. O owych czasach Więciórka słynęła z dostarczania szyb okiennych, szklanek, kieliszków czy flaszek. Tutejsze huty szkła dostarczały swoje wyroby między innymi do zamku lanckorońskiego. Huty, których podobno było 8 tuzinów zmieniały często właścicieli. Odpowiednio: Jan Szubran, Jodłowczyk i Bargiel. Przełom wieków XVII i XVIII okazał się ostatnim dla zakładów. Jednakże do dnia dzisiejszego zachowała się nie duża hałda z odpadami hutniczymi. Można ją zobaczyć na roli Hucisko.

Gdy powstania anty-habsburskie upadły do Więciórki przybyła spora grupa osadników znad Dunaju. Za pozostałościami z pierwszej wojny światowej można uznać niewątpliwie wzmocnienia na Dziale Bylicowym i Kubiakowym. W czasach okupacji niemieckiej działała komórka Konfederacji Tatrzańskiej. Kaplica świętej Anny na Polanie była miejscem ochrony między innymi dla wikariuszy z Trzebuni. W tutejszych domach ukrywali się między innymi: Tadeusz Popek czy Jadwiga Apostoł. Gdy wojny się zakończyły w Więciórce działało podziemie antykomunistyczne. Historycy zaważają, że ostatnie kryjówki miał tu sam Jan Sałapatek.

Dziś Więciórka to malownicza, spokojna miejscowość. Przejeżdżając warto zobaczyć kaplicę świętej Anny, które budowa rozpoczęła się w 1885 roku, natomiast rozbudowa kaplicy miała miejsce w roku 1905. Warta zobaczenia jest także figura Chrystusa Ukrzyżowanego, która znajduje się w tutejszym kościele parafialnym.